محمد بن هندوشاه نخجوانى
252
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
رساند « 1 » و اگر در بعضى اوقات او را مانعى از حضور به مسجد جامع در اوقات صلوات باشد ديگرى را كه بورع « 2 » و تقوى و صلاح و سداد معروف داند قايم مقام خود گرداند تا فتورى باقامت فرايض و رونق شعار دين اسلام در ان بقعهء مبارك راه نيابد بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا متوليان مسجد جامع مذكور ازين تاريخ باز او را امام آن مسجد جامع دانسته وظيفهء تبجيل و تكريم مرعى دارند و اقتدا بامامت و اهتدا بتبعيت او موجب اجراز ثواب و امان از عذاب و عقاب دانند و مرسوم و وظيفهاى كه به شرط واقف بنام امام « 3 » مقرر باشد و متن وقفيه بر ان مشتمل بموجب راستى با او جواب گويند و چيزى قاصر و منكسر نگردانند جمعى كه در اقامت صلوات تابع و ماموم باشند و او را متبوع ( * ) و امام « 4 » دانند بايد كى از حضور به مسجد در اوقات خمسهء صلوات ذاهل و غافل نشوند تا از ميامن مثوبات حديث نبوى على قايله افضل الصلوات و اكمل التحيات كه باصحابه رضى الله عنهم « 5 » فرموده ا رأيتم لو انّ نهرا بباب احدكم يغتسل منه كل يوم خمسا هل يبقى من درنه شى قالوا لا قال « 6 » فذلك مثل الصلوات الخمس يمحو الله بهنّ الخطايا محروم نمانند « 7 » معنى حديث آنست كه آيا ديديد رودى آب كه بر در خانهء يكى از
--> ( 1 ) - ت : حذف شده . ( 2 ) ت : تورع . ( 3 ) ت : حذف شده . ( * 4 ) ت : حذف شده . ( 5 ) ت : عنه . ( 6 ) ب : حذف شده . ( 7 ) ب : نمايند ، ت : نمايند ، ث : نماند